İsrail ordusunun işgali altındaki Gazze’de sıradan bir gününü tanımlarken: “Biz burada her sokağa çıktığımızda yüreğimizi elimize alıp yürüyoruz” diyor Fatma Hassuna. İran asıllı Fransız yönetmen Sepideh Farsi’nin Filistinli genç fotoğrafçı Fatma ile internet aracılığıyla yaklaşık bir yıl boyunca yaptığı görüntülü görüşmeler, tüm dünyanın gözü önünde canlı olarak gerçekleşen soykırıma dair çarpıcı bir belge. Her aramada 26 yaşındaki genç kadının zihinsel ve fiziksel olarak nasıl çöktüğüne birinci elden tanıklık ediyoruz. Diğer yandan, biri hayatta kalabilmek için yıllar önce ülkesinden kaçmış, diğeriyse işgal altındaki şehrine hapsedilmiş iki kadın kendi hikâyeleri ve deneyimlerini paylaşırken giderek yakınlaşıyor.

Akrabaları, arkadaşları, komşuları birer birer öldürülürken Fatma hayata tutunmaya çalışıyor. “Dünyayı gezmek istiyorum ama en nihayetinde hep Gazze’ye döneceğim. Gazzemin, memleketimin bana ihtiyacı var” diyor.

Yüreğini Eline Al ve Yürü kuşkusuz kolay bir seyirlik değil; filmin ağır teması ve yorucu görsel estetiği kadar, Fatma’nın filmin Cannes’daki prömiyerine bir ay kala bir İsrail hava saldırısında öldürüldüğünü bilmek de seyirciyi zorluyor. Fakat görmezden gelemeyeceğimiz, önemli bir belgesel karşımızdaki.